Zaburzenia integracji wzrokowej – przyczyny, objawy, leczenie

Wśród problemów ze zmysłem wzroku, z jakimi boryka się część populacji najłatwiej wskazać te, którą wiążą się z problemami z ostrością widzenia. Nadwzroczność oraz krótkowzroczność to dwie najczęściej diagnozowane jednostki – zarówno u osób dorosłych, jak i dzieci. Jeśli problemów tych nie da się wyeliminować za pomocą ćwiczeń lub specjalnych szkieł terapeutycznych, to jedynym rozwiązaniem są okulary korekcyjne lub soczewki kontaktowe.

Umożliwiają one prawidłowe widzenie na co dzień i pomagają w normalnym funkcjonowaniu w pracy, szkole i w każdym innym obszarze. Istnieją jednak bardzo specyficzne problemy z widzeniem, których nie da się zamknąć w standardowych ramach. Wśród dzieci diagnozuje się czasami zaburzenia integracji wzrokowej, które mogą pociągać za sobą poważne problemy ze zmysłem wzroku, choć zdarza się, że mają również podłoże neurologiczne lub psychologiczne.

Specjaliści zajmujący się tematem wyróżniają dwie główne formy takich zaburzeń – nadwrażliwość wzrokową oraz podwrażliwość. Dla laików terminy te mogą mówić mało, ale kryją się za nimi konkretne objawy. Nadwrażliwość przejawia się unikaniem bodźców wzrokowych.

Może jej towarzyszyć silna wrażliwość na światło słoneczne. Dzieci z tym problemem „gubią się”, gdy wokół nich dzieje się zbyt wiele rzeczy, na których trzeba skupić wzrok. Często unikają zabaw z rówieśnikami, nie potrafią skoncentrować swojej uwagi na przedmiotach.

Podwrażliwość z kolei to niedostrzeganie bodźców wzrokowych, które zmusza dziecko do przyglądania się wszystkiemu z bliska, siadania w bardzo małej odległości od telewizora itp. Pomocni w leczeniu mogą być okulista, optometrysta, a w ostateczności terapeuta integracji sensorycznej.